Güçlü bir deprem sonrasında kentin müdahalesinin ilk saati, çoğu zaman ağır kurtarma çalışmalarından çok altyapı kontrolüne bağlıdır. Kırılan gaz hatları tutuşabilir, patlayan ana su boruları bodrumları basabilir ve temeller zayıflayabilir, hasar gören elektrik besleme hatları ise düşen kablolara enerji verebilir. Operatörler hızla kapatma yapmak zorundadır; ancak kaba bir kapatma hastanelerin, yangın hidrantlarının, atık su pompa istasyonlarının ve soğutma sistemlerinin de suyunu kesebilir. Asıl soru kapatmanın yapılıp yapılmayacağı değil, hangi sırayla ve hangi bölgelerde yapılacağıdır.
Altyapı dijital ikizi, şebeke modelini kent modeliyle birleştirir. Gaz ve su boruları, vanalar, regülatörler, pompa istasyonları ve trafo merkezleri bağlantıları, derinlikleri, malzemeleri ve kurulum yaşlarıyla birlikte saklanır; 3B katman ise binaları, yolları ve zemin koşullarını gösterir. Bölge basınç ölçümlerindeki düşüşler, debi anomalileri veya trafo alarmları gibi sensör verileri mevcut olduğunda ikiz, şebekenin hangi kısmının bütünlüğünü kaybettiğini ve hangi kısmın sağlam kaldığını gösterebilir. Operatör böylece yalnızca kırık bir boruyu değil, onu izole edecek vana setini ve hizmetini kaybedecek abonelerin listesini görür.
En faydalı çalışma olay gerçekleşmeden önce yapılır. Ekipler okul yakınında gaz kaçağı, büyük bir kavşağın altında patlayan ana hat veya arıtma tesisini besleyen hasarlı bir besleme hattı gibi yaygın senaryolar için izolasyon planları hazırlayabilir. Her plan kapatılacak vanaları, kapatma sırasını, komşu bölgelerde beklenen basınç değişimlerini ve bypass ya da geçici besleme gerektiren kritik tesisleri listeler. Bu sıralar şebeke modeli üzerinde çalıştırıldığında, kapalı bir vananın alçak basınçlı bir bölgeyi izole edip boruya hava çekmesi ya da bir pompa istasyonunun emiş kaybetmesi gibi yan etkiler ortaya çıkar.
Senaryo testleri veri boşluklarını da görünür kılar. Kayıtlı olarak çalışır görünen bir vana, sonraki bir asfalt çalışmasında sıkışmış ya da gömülmüş olabilir; boru kaydı da gerçek güzergâhla uyuşmayabilir. Tatbikattan önce doğrulanmamış varlıklar işaretlenip saha kontrolü planlanabilir; bu, gerçek bir kapatma sırasında boşluğu fark etmekten çok daha iyidir. Öncelik listeleri de aynı titizlikle hazırlanmalıdır. Hastaneler, arıtma tesisleri, itfaiye istasyonları ve barınaklar bağımlılıklarıyla birlikte listelenmelidir ki bir bölgenin kapatılması, açık kalması gereken bir tesisin elektriğini ya da suyunu sessizce kesmesin.
Olay sırasında ikiz, otomatik bir denetleyici değil, kısa ve izlenebilir bir karar destek aracı olarak çalışır. Kontrol odası önerilen sırayı canlı basınç ve gaz ölçümleriyle karşılaştırabilir, bölgeleri izole veya yeniden devreye alındı olarak işaretleyebilir ve her adımı sonradan incelemek üzere kaydedebilir. Saha ekipleri aynı haritayı sıralı vana listesiyle alır; böylece iki ekibin farklı talimatlarla aynı vanayı kapatma riski azalır. Olaydan sonra kaydedilen sıra, planları geliştirmek için somut bir kanıt haline gelir.
TwinUp ve benzeri projeler için kalıcı değer, bu modelleri acil durumlar arasında güncel tutmakta yatar. Varlık kayıtları, şebeke değişiklikleri ve işletme kuralları kent değiştikçe güncellenmelidir; aksi halde plan artık var olmayan bir şebekeyi anlatır. Kapatma planı, vanaların ve bağlantıların en son doğrulanması kadar güvenilirdir. Bu nedenle dayanıklılık, yalnızca bir kriz gününde açılan bir belge olmaktan çıkıp rutin bir bakım işi haline gelir.
